Het ruimtelijke concept plaatst de werken op individuele dragers in een dynamische plattegrond die zich ontvouwt als een transparant doolhof. De panelen zijn tussen het plafond en de vloer geklemd in plaats van verbonden met schroeven of bouten. Dit om de monumentale status die het gebouw van de gemeente heeft gekregen te bewaren. De houten panelen zweven in een stalen frame tussen de verticale klemmen, waardoor de hele tentoonstellingsruimte meer lucht krijgt. Donkergroen eikenhout geeft de tentoonstelling een rijke en bijna koninklijke uitstraling, die het historische industriële erfgoed van Santos reflecteert.

Als aanvulling op de tentoongestelde foto's biedt een centrale zwart-stalen tijdlijn inzicht en context bij de 180 jaar fotografiegeschiedenis. De tijdlijn is ontworpen als een slanke, uitgestrekte lichtbak die dynamisch door het landschap van panelen meandert. Aan de hand van teksten, afbeeldingen en video's wordt de technische, artistieke en maatschappelijke ontwikkeling van de fotografie aan een breed publiek uitgelegd.